1. გალობა აღსავალთა. სიღრმეებიდან მოგიხმობ შენ, უფალო;
ღრმით ამოღაღად-ვყავ შენდამი, უფალო;
2. უფალო, ისმინე ჩემი ხმა. მზად იყვნენ შენი ყურები ჩემი ვედრების ხმის მოსასმენად.
უფალო, შეისმინე ლოცვისა ჩემისა; იყვნედ ყურნი შენნი მორჩილ ჴმასა ვედრებისა ჩემისასა.
3. თუ ცოდვებს შემოგვინახავ, უფალო, ვინ დაგიდგება?
უკუეთუ უსჯულოებათაებრ მიაგებდე, უფალო, უფალო, ვინმე დაუთმოს?
4. მაგრამ შენს მიერ არის შენდობა, რათა გეკრძალონ.
რამეთუ შენ მიერ არს ლხნებაჲ. სახელისა შენისათჳს დაგითმე შენ, უფალო,
5. მეიმედება უფალი, ესავს ჩემი სული და მის სიტყვას ველოდები.
დაუთმო სულმან ჩემმან სიტყუასა შენსა. ესავს სული ჩემი უფალსა
6. სული ჩემი ელოდება უფალს უფრო მეტად, ვიდრე გუშაგნი დილას, გუშაგნი დილას,
საჴუმილავითგან განთიადისა მიმწუხრადმდე, საჴმილითგან განთიადისა
7. ესავდეს ისრაელი უფალს, რადგან უფალთან არის წყალობა და უხვია დახსნა მისმიერი.
ესევდინ ისრაჱლი უფალსა, რამეთუ უფლისა მიერ არს წყალობაჲ და მრავალ არს მის მიერ გამოჴსნა.
8. და ის დაიხსნის ისრაელს ყველა ბრალისაგან.
და თავადმან იჴსნის ისრაჱლი ყოველთაგან უსჯულოებათა მისთა.