სოფლიური ფსა 39:6; 127:2; ეკლ 4:8; მათე 6:25-34; 13:22; მარ 4:19; ლუკა 8:14; 12:27; 14:18-20; 21:34; I კორ 7:32,33; ფილ 4:6; II ტიმ 2:4
ფსალმუნნი 38:6 — აჰა, გოჯებით მომეცი მე დღენი, ხოლო არსება ჩემი არაფერია შენს წინაშე; არამედ სრული ამაოებაა ყოველი ძე ხორციელი. სელა.
ფსალმუნნი 126:2 — ამაოდ დგებით ადრიან, აგვიანებთ დასხდომას, ჭამთ ჭმუნვით პურს; რადგან ძილს ანიჭებს თავის საყვარელს.
ეკლესიასტე 4:8 — არსებობს კაცი მარტოხელა, არ ჰყავს არავინ, არც ძმა, არც შვილი, ხოლო მის შრომას ბოლო არ უჩანს და ვერ გაძღება მისი თვალი დოვლათის ხილვით. ვისთვისღა ვშრომ...
სახარება მათესაგან 6:25-34 — ამიტომაც გეუბნებით თქვენ: ნუ ზრუნავთ თქვენი სიცოცხლისათვის, რა ვჭამოთ ანდა რა ვსვათო; ნურც თქვენი სხეულისათვის, რით შევიმოსოთო. განა სიცოცხლე უფრო მეტ...
სახარება მათესაგან 13:22 — ხოლო ეკალ-ბარდებში დათესილი ის არის, ვინც ისმენს სიტყვას, მაგრამ სოფლის საზრუნავი და სიმდიდრის საცდური აშთობენ სიტყვას და უნაყოფოს ხდიან მას.
საშუალება ფსა 37:5; 55:22; იგა 16:3; იერ 17:7,8; მათე 6:26-34; ლუკა 12:22-32; ფილ 4:6,7; ებრ 13:5; I პეტ 5:6,7
ფსალმუნნი 36:5 — მიაქციე ღმერთზე შენი გზასავალი, მიენდე მას და ის აღასრულებს.
ფსალმუნნი 54:22 — ცხიმზე ჩვილია მათი ბაგეები, გულში კი ომი აქვთ; ზეთზე რბილია მათი სიტყვები, მაგრამ ისინი გაშიშვლებული ხმლებია.
იგავნი სოლომონისა 16:3 — შენი საქმეები უფალს ჩააბარე და აღსრულდება შენი განზრახვები.
იერემია 17:7 — კურთხეულია კაცი, რომელიც ესავს უფალს და უფალია მისი საესავი.
იერემია 17:8 — იქნება იგი წყლის პირას დარგულ ხესავით, რომელსაც მდინარესთან აქვს ფესვები გადგმული; არ უყურებს, რომ დადგება ხვატი, მწვანე ფოთლები ექნება მუდამ, არ უფრთ...
მართა ლუკა 10:40,41
სახარება ლუკასაგან 10:40 — მართა კი დაფუსფუსებდა, ვინაიდან ბევრი საზრუნავი ჰქონდა სამასპინძლოდ; მივიდა და უთხრა მას: უფალო, ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ჩემმა დამ მარტო მე მომანდო მასპინ...
სახარება ლუკასაგან 10:41 — მიუგო იესომ და უთხრა მას: მართა, მართა, ბევრ რამეზე ზრუნავ და შფოთავ;
გარკვეული პირები ვინ საწადელი მიჰყევს იესო მათე 9:21; ლუკა 9:57-62
სახარება მათესაგან 9:21 — რადგან გულში ამბობდა: თუ შევეხები მის სამოსს, მეშველებაო.
სახარება ლუკასაგან 9:57-62 — მოხდა ისე, რომ გზაში ვიღაცამ უთხრა: სადაც უნდა მიდიოდე, თან გეახლები, უფალო.